Ο αρχοντας του ουρανιου τοξου

Posted: Δεκέμβριος 13, 2013 in life

Η μαμα μου μου ειπε πολυ καλα λογια για την κηδεια του μπαμπα και προσωπικα ευχαριστω τον αδερφο μου και την γυναικα του που με ηρεμια και το δυνατον πιο καθαρο μυαλο τα οργανωσανε ολα στην εντελεια,
Σκεφτομουν τον γιο μου και την αντιδραση του στο ακουσμα του θανατου του παππου του προχθες, οταν τον πηρα απ το σχολειο…
Τα παιδια εχουνε μια εξωφρενικη ικανοτητα αναλυσης και αυτο-γιατρειας που εκπλησει και θα εκπλησει παντοτε οποιονδηποτε ενηλικα,
Οσο σκληρο κι αν ειναι αυτο που τους ανακοινωνεις,
Ενα πραγμα μονο ειναι ισως ικανο να τους ισοπεδωσει.
Το να μην περασει ο Αι Βασιλης τα χριστουγεννα, Εκει δεν θα βρουνε να πουνε τιποτα να ισιωσει την καταστροφη,
Συνηθως οταν σχολαει ο Νοα δουλευω ακομη και γι αυτο οταν με ειδε μπροστα του στο σχολασμα καταχαρηκε εκφραζοντας το με το «τι κανεις εσυ εδω?»
Μεχρι να φτασουμε στην γωνια και εχωντας πια παρατηρησει τα ματια βατραχου που ειχα ηδη αποκτησει απ το κλαμα τα καταλαβε ολα,
Δεν ηθελα μου λεει να πεθανει ο παπους στα γενεθλεια του,,,
Ουτε και γω παιδι μου, του ειπα,
Οταν καποιος πεθαινει τετοια μερα, μου λεει, να ξερεις ομως οτι ειναι πολυ τυχερος!
Τυχερος για ποιον? γιατι? του λεω.
Για τον ιδιο, μου λεει, Οταν πεθανεις στα γενεθλεια σου, εχεις μπονους ποιντς, Αντι να κανεις το ταξιδι για τον παραδεισο σε 3 ωρες που ειναι το κανονικο (!!!!!) το κανεις μονο σε μια!
Μετα απ αυτην την εξηγηση προσπαθησα να κατανοησω το καραγκαγκλαν μπονους του παππου, που προφανως ταξιδεψε οσαν πυραυλος για τον παραδεισο αντι να το παει λαου-λαου οπως συνηθιζε να περπαταει στην καθημερινη ζωη του. Κι ας εχανε το λεωφορειο,
Εκανε σπριντ ο παππους καπου κι ας μην ητανε ο δρομος.
Να ξερεις μου λεει οτι αυτα που λετε στην Χριστινα (την μικρη του ξαδερφη που ειναι μολις 3) οτι ο παππους εγινε αστερακι και τετοια, δεν ισχυουν, Αστερια ειναι οι πλανητες οχι οι παππουδες. Ορθο κι αυτο.
Ο παππους με το μπονους που εχει να ξερεις οτι εγινε αγγελος και μαλιστα σε ουρανιο τοξο, σαν αυτον που το φυλαει.

Φανταζομαι ειλικρινα οτι ο μπαμπας μου θα χε ριξει πολυ γελιο αν το ακουγε αυτο και αυτοφανταζοτανε τον εαυτο του καθισμενο στο ουρανιο τοξο σαν το τρολ του παραμυθιου, αλλα θα γουσταρε σιγουρα τρελα να ειναι αυτος που κραταει τον κουβα με τον θησαυρο και τα χρυσα νομισματα παρακολουθοντας ολους αυτους που τον ψαχνουνε και τα κανουνε μονιμως μανταρα.
Θα εσφιγγε  ακομη περισοτερο τον κουβα του και υα γελουσε τρελα με τους χαζους απο κατω καπνιζοντας το τσιγαρο του και τρωγοντας καμια λακερδα στο τραπεζακι του ουρανιου τοξου.
Στανταρ θα τον διασκεδαζε αρκετα το τοπιο.
Η λογικη του με ανακουφισε, μη σου πω μ εκανε και χαμογελασα μια μερα που δεν πιστευα οτι υπηρχε τροπος.
Με ρωτανε λοιπον με ειλικρινη ενδιαφερον οι φιλοι πως ειμαι σημερα, 3 μερες μετα και πως νιωθω.
Θα το κανω παναπλο.

Η εικονα του μπαμπα μου λοιπον δεμενο σ ενα κρεβατι με ταραζε.
Με εκανε και επαναστατουσα απο μεσα. Απανθρωπο θεαμα. Να μην τυχει σε κανεναν.
Συνδεδεμενο με 40 μηχανες που κανανε οτι λογικα πρεπει να κανει το σωμα μονο του και μ εναν χοντρο σωληνα μεσα στο στομα του βαθεια, που του στερουσε καθε πιθανοτητα επικοινωνιας.
Σκεφτομουν τις απλες αναγκες που πιθανα να στερουτανε και ματωνα.
Κι αν εχει φαγουρα ο ανθρωπος? δεν μπορει ΟΥΤΕ να ξυθει, ΟΥΤΕ να το πει για να το κανει καποιος. Βλακεια θα μου πεις.
Το ξερεις σαμα αν ειναι οντως? Ξερεις πως ποναει να το αναρωτιεσαι?
Ολα αυτα τα καλωδια που τον μεταμορφωνανε σε ανικανο ανθρωπο και που πιστεψε με, αν δεν τον ειχανε δεμενο θα τα χε βγαλει απο πανω του σε 3 δευτερολεπτα, τι λεω, 1, με πονουσανε πιο πολυ κι απ τον ιδιο τον θανατο,
Η ιδεα οτι ο εγκεφαλος του μπαμπα μου πεθανε πριν απ τον ιδιο με τρελαινε. Η ιδεα οτι μπορει και να μην ειχε ομως πεθανει και να ακουγε, να ενιωθε, να ηθελε να απαντησει και να ητανε εγκλωβισμενος μες το ιδιο του το σωμα με πεθαινε εμενα πριν απ αυτον. Ξερεις ποσα τετοια αναρωτιεσαι οταν βρεθεις προσωπο με προσωπο με τον πατερα σου στην εντατικη? Απειρα. Κι απαντηση σιγουρη δεν παιρνεις.
Μυστηριωδως λοιπον ειμαι καλα με την ιδεα οτι τελικα «τα γαμησε την μανα ολα» και εφυγε γιατι οπως ελεγε, «αχρηστος ανθρωπος δεν ειμαι» και δεν ητανε ποτε.

Ξέχνα τον Κοέλιο. Το σύμπαν είναι πανίσχυρο και δεν δίνει δεκάρα. Ουτε ο μπαμπας μου θα σου δωσει ποτε τον κουβα του.
67585_10151560138853307_1899144639_n

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s